L'Olivo


Pizzeria L'Olivo wordt gerund door twee rasechte Italianen. Altijd een voordeel als het over een Italiaans restaurant gaat. Genetisch-evolutionair gezien is een Zweed of een Chinees bijvoorbeeld een minder geschikte uitbater van een ristorante Italiano dan een spaghettivreter zelf. Lijkt logisch, maar Captain Critic is toch maar weer degene bij wie u terecht kan voor inzichten als deze. Graag gedaan trouwens.


Het warme en niet al te pizzeria-stereotiepe interieur is alvast uitnodigend. Bij het aperitief brengt de ober direct een hapje van het huis: twee pizzapunten belegd met mozzarella en zwarte olijven. Dit smaakt toch meer dan een portie olijven of wat borrelnootjes. Na het aperitief volgt een lekkere en - belangrijk! - niet te vettige pizza prosciutto. De uitbater vergeet eerst wel de bestelde rosé-wijn te brengen maar maakt dat na een aanmaning goed met wat Italiaanse bravoure en een aantal scusis. De man zal de dag nadien geen afgehakte paardenkop naast zich in bed aantreffen. Na de maaltijd volgt een limoncello van het huis die aan tafel wordt ingeschonken. Ijskoud zoals het hoort, de fles komt dan ook rechtstreeks uit de diepvriezer.


Een lekkere pizza, attenties van het huis voor én na de maaltijd en een charmante uitbater. Waarom dan maar drie sterren? Omdat L'Olivo al bij al nooit boven het niveau van 'gewoon goed' uitstijgt. En drie sterren is ook gewoon een degelijke quotering. Geen grote onderscheiding nee, maar de kapitein komt hier zeker nog terug. Al was het maar om die afgehakte paardenkop die nu al een maand in het vriesvak van zijn ijskast ligt ergens kwijt te kunnen.


Reacties

  1. Na een koele begroeting en een lange wachttijd voor de drankjes (waar we à la limite nog mee konden leven), kregen mijn tafelgenoot een linguine met vongole, waar niet alleen een lang hoofdhaar het bord tooide, maar waar de pasta bovendien met zand gespoeld leek. Na vervanging van het bord door een (halfbakken) pizza, merkten we weer een haar op het bord. Het ergste moest dan nog komen. Toen we de bediening (die we met moeite te pakken kregen ook al was het niet zo druk) hierop attent maakten en toen we zeiden dat dit toch echt wel onaanvaardbaar was, werden we getrakteerd op een heuse Italiaanse scheldtirade, nota bene waar andere klanten bijstonden. Zeer waarschijnlijk het gevolg van het overmatige drankgebruik van de ober, want in de korte tijd dat we er waren heeft hij toch ettelijke pintjes achterover geslagen. Nul voor service, een een minscore voor respect voor de klant. Hier zien ze ons nooit meer terug.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Een lange wachttijd kan misschien nog te wijten zijn aan het mediterrane tempo waar de heren van L'OLivo aan gewend zijn. Voor hoofdharen in een bord daarentegen is er geen excuus. Zij horen thuis -zoals hun naam verraadt- op een hoofd, en niet in een bord. Uitgescholden worden door een dronken Italiaan zou ook geen deel mogen uitmaken van een ontspannend restaurantbezoek, of je zou een masochist moeten zijn. Dat gezegd zijnde zijn de ervaringen van Captain Critic bij L'Olivo altijd eerder positief geweest. Hopen dat dat zo blijft.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie plaatsen

Populaire berichten van deze blog

Würst

Vrijmoed

Little Things

Keizershof

Volta