Captain Critic

  ( website ) Waar vroeger dertig jaar lang een kruidenierswinkel zat, is nu Te Gusta gevestigd. Een gezellig ingerichte Spaanse tapasbar met tafeltjes en stoelen die wat doen denken aan een oud volkscafé. In de zaak staat ook een koeltoog gevuld met allerlei Spaanse lekkernijen. Het restaurant wordt overigens uitgebaat door dezelfde mensen die al die jaren ook het kruidenierswinkeltje openhielden.      Captain Critic gaat van start met een rode vermouth en krijgt daarbij ook een schaaltje smakelijke groene olijven. Spaanse, dat spreekt voor zich. De kaart is beperkt, en dat is een goed teken in een kleine zaak als deze. In een ideaal scenario wijst dat op het gebruik van kwalitatieve, verse producten. Er staan een tiental verschillende tapas op het menu, samen met een drietal desserts.     Eerst en vooral komt de manchegokaas op tafel. Zes dunne sneetjes met wat zwarte peper, olijfolie, kerstomaat en enkele groene druiven. Daarna pan con tomate: lekker...

( website ) Al sinds mensenheugenis (of toch zolang Captain Critic het zich kan herinneren - beide zijn niet noodzakelijk hetzelfde) vind je in het Patershol het Spaanse restaurant Casa De Las Tapas terug. Wie Spaanse keuken zegt, zegt tapas en voor wie toch nog moest twijfelen staat het woord ook gewoon nog ’s duidelijk vermeld in de naam van het restaurant. Handig. Het is dus voor tapas dat je hier moet zijn. Maar eerst een aperitief. Een smakelijke vermú Maset meer bepaald. Niets zo populair in Spanje voor een aperitief als een rode vermouth. En geef die Spanjaarden maar ’s ongelijk.   Om te beginnen enkele koude tapas: pan con tomate, queso manchego en jamón serrano. Het pan con tomate is mooi geroosterd en de smaken (tomaat, olijfolie en knoflook) zitten goed. Vooral de knoflook smaakt stevig door, maar daar hoor je de kapitein in de regel slechts zelden over klagen. In tegenstelling misschien tot wie het ongeluk heeft om op dat moment zijn gesprekspartner te zijn. ...

( website ) Waar vroeger lunchcafé Walry gevestigd was, bevindt zich nu al enige tijd VOS. Deels koffiebar, deels lunchplek, deels foodsharing-restaurant. Elk gerecht wordt in het midden van de tafel gezet en gedeeld per twee. Of met de woorden van VOS zelf: ‘a joy shared is a joy doubled’. VOS heeft een groot en aangenaam binnenterras waar je vergeten zou dat je vlakbij de Zwijnaardsesteenweg zit. Maar ook binnen is het aangenaam zitten. Gesteld dat je de deur kan vinden. Die is namelijk vakkundig verstopt in een hoekje, waardoor Captain Critic eerst enkele ogenblikken als een volstrekte randdebiel voor het raam heen en weer staat te draaien, in het volle zicht van gasten en personeel. Het zou een soort gedragsexperiment kunnen zijn: hoe reageert de kapitein op deze omstandigheden? Kruipt hij vol schaamte onder een terrastafeltje in de ijdele hoop dat niemand hem gezien heeft? Gooit hij, overmand door agressie, één van de terrastafeltjes door het raam alvorens...

( website ) Het interieur en het meubilair van De Buffel doen alvast meer aan als dat van een café dan als dat van een restaurant, maar dit is dan ook een eetcafé. Er wordt steeds plaats vrijgehouden voor zij die gewoon iets willen komen drinken. De stoelen en tafels lijken recht uit een vooroorlogs volkscafé te stammen en achter de toog valt een plank te ontwaren met enkele zakjes paprikachips. Ja, enkele zakjes paprikachips, zoals in een voetbalkantine. Volkser kan haast niet of er zou een duivenmelker in een blauwe overall achter de toog moeten staan. Met een sanseveria op zijn hoofd. Ook al is het vanzelfsprekend niet uitgesloten dat het interieur, inclusief nostalgische zakjes chips, op slinkse wijze door een interior decorator is samengesteld, aangenaam en gezellig is het resultaat wel degelijk. ’s Avonds kan er enkel gekozen worden uit verschillende hapjes, te vinden op een krijtbord aan de muur. Het verkleinwoord ‘hapje’ is ietwat misleidend aangezien 4 à 5 ...

( website ) Tapasbars zijn in Gent al lang niet zeldzaam meer en - we moeten niet altijd kritisch zijn - daar is Captain Critic best gelukkig mee. De kapitein is een fan van tapas en La Malcontenta specialiseert zich in de Canarische variant daarvan. In veel tapaszaken zie je ook volwaardige hoofdgerechten als paella of zarzuela op de kaart staan, maar bij La Malcontenta wordt het concept tapas uiterst consequent doorgetrokken: hier vind je enkel een uitgebreide waaier aan verschillende kleine gerechten om - zoals het hoort - te delen met je tafelgenoten. De kapitein gaat van start met een moscatel en enkele koude tapas: almendras saladas (gezouten amandelen), serranoham en manchegokaas. De porties zijn groot, de producten van goeie kwaliteit en het mandje zelfgebakken brood met venkelzaad is heerlijk. Gezien het piepkleine formaat van het tafeltje waaraan de kapitein gezeten is (eigenlijk weinig meer dan een vensterbank, waarop een gemiddeld Vlaams grootmoedertje met plez...

( website ) Champagnebar Chez De Beir mag dan misschien eerder een drink- dan eetgelegenheid zijn, je kan er eigenlijk ook terecht om de honger te stillen. En overal waar dat laatste het geval is, mag men hopen op (dan wel vrezen voor) een recensie van de hand van Captain Critic. De uitgebreide champagnekaart is in dit etablissement uiteraard geen bijzaak, anders had de uitbater beter een andere naam gekozen voor zijn zaak. De tapaskaart bestaat dan weer uit een tiental eerder eenvoudige gerechten. De kapitein kiest om te beginnen voor de Tête de Moine-kaas met aperitiefworst. De dun gesneden kaas is heerlijk, maar dat is eerder de verdienste van de Zwitserse boer die op ambachtelijk Zwitserse wijze de melk van zijn Zwitserse koe heeft omgetoverd tot deze topkaas. Tête de Moine is overigens een Zwitserse kaas - u merkt het: Captain Critic staat voor heldere communicatie. De aperitiefworst is weinig meer dan de worst die je terugvindt in de supermarkt om de hoek. Daarna v...