Louisianna

Anna en Louise zijn twee zussen die samen traiteurzaak Louisianna uitbaten. De naam van de zaak is een mooie samenstelling van de namen van beide zussen. Iets wat veel beter werkt wanneer je Louise en Anna heet, dan wanneer je pakweg Ingeborg en Gerda heet. Het leven (professioneel én privé) is nu eenmaal een pak eenvoudiger wanneer je Anna en Louise heet.


Louisianna heeft shops in Gent en Latem en daarnaast ook een atelier in Gentbrugge. Het is in die eerste shop dat Captain Critic deze keer zijn oudejaarsavondmenu (inmiddels al enkele jaren een vaste traditie) gaat afhalen. Dat menu is heel proper, mooi en professioneel verpakt én voorzien van een handig foldertje met de bereidingswijze van alle gerechten. Wat eigenlijk vooral betekent dat erin vermeld staat hoe lang de verschillende (deel)gerechten opgewarmd moeten worden in de oven dan wel microgolf.


De kapitein gaat voor ‘The Italian menu’, in tegenstelling tot het misschien iets meer voor de hand liggende ‘The classic menu’. Waarom? Gewoon, omdat het Italiaanse menu er naar Captain Critic’s bescheiden mening nog iéts lekkerder uit zag. Mag het ja?
 
 

Dat menu gaat van start met een ricottakroketje met puttanesca. Het kroketje is lekker krokant (niet altijd even evident voor een kroket die je in de oven afbakt en niet in een friteuse) en ook de smeuïge ricottavulling smaakt naar meer. De combinatie met de licht pikante puttanesca is geslaagd.
 
 

Daarna volgt een pizza met hazelnoot, aardpeer, Pas de Rouge-kaas en beukenzwam. Een smakelijke en krokante bodem met originele toppings, waarvan vooral de Pas de Rouge-kaas voor een smaakbommetje zorgt. De kapitein is een tevreden man.
 
 

Het hoofdgerecht is ossobucco tricolore met linguine, burrata, waterkerspesto en tomatensaus. De ossobuco wordt hier geserveerd als min of meer bitesize stukken vlees in tomatensaus met een stukje mergpijp on the side, en niet als één gehele kalfsschenkel. De linguine is nog lichtjes al dente, zoals het hoort, terwijl de pesto en de burrata opnieuw voor een rijkelijk geheel zorgen, boordevol smaak. Op dit overheerlijk gerecht zouden veel Italiaanse ristorantes best jaloers mogen zijn. 
 
 

Afronden doet Captain Critic met - hoe kan het ook anders bij een Italiaans menu - tiramisu. Een dessert waar de kapitein nog minder werk aan heeft dan aan al de rest. Het enige wat hij moet doen is wat chocoladecrumble uitgieten over zijn potje tiramisu en klaar. Ook dit laatste gerecht is top: een luchtige en smaakvolle mix van texturen.


Louise en Anne hebben Captain Critic een geslaagd eindejaar bezorgd. Waarvoor dank aan beiden. En wat hebben jullie ooit voor de kapitein gedaan, Ingeborg en Gerda?
 


Location: Citadellaan 60, 9000 Gent, België

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Pita Pantera

( website ) Tranen van ontroering behoudt Captain Critic doorgaans voor de écht belangrijke momenten in zijn leven. De geboorte van zijn zoontje is er zo één. Het doelpunt van Sven Kums in de kampioenenmatch van AA Gent tegen Standard op 21 mei 2015 is er nog één. Maar ook de keren dat de kapitein mocht dineren bij Chambre Séparée kunnen omschreven worden als zulke momenten. Een restaurant van een even torenhoog niveau zal je niet snel tegenkomen, in binnen- noch buitenland. Normaal gezien eindigde het verhaal van Chambre Séparée in december, maar door het uitstel van een bouwvergunning blijft de Belgacomtoren (tot nader order nog steeds het mooiste lelijkste gebouw van Gent, en de thuisbasis van Chambre Séparée) nog even overeind, en mét die toren dus ook Chambre Séparée. Het coronavirus blijft echter roet in het eten gooien. Want Chambre Séparée in een takeaway-versie, dat is simpelweg onmogelijk. Maar dat weerhoudt Kobe Desramaults er niet van om creatief ...
Read more »

Keyaki

( website ) Restaurant Keyaki in Destelbergen behoort tot het soort etablissementen dat Captain Critic graag groepeert onder de verzamelnaam ‘wokrestaurants’. Met wokken heeft de kapitein geen probleem, uiteraard niet, maar vreemd genoeg wordt er in ‘wokrestaurants’ ostentatief en als per definitie nooit écht gewokt. Wokken staat niet gelijk aan een hoop ingrediënten een halve minuut in een grote bak kokend water kieperen om diezelfde ingrediënten, eens gekookt, nog snel even in een hete wokpan te gooien, gewoon om het vocht er even uit te bakken. Elke echte Aziatische chef draait er zich bij om in het graf. Gesteld dat hij al dood is natuurlijk. Uit zelfbehoud kiest Captain Critic er bij zijn bezoek aan Keyaki dus bewust voor om vooral niets ‘gewokt’ te eten. En dat blijkt geen al te moeilijke opgave, aangezien bij Keyaki, en de kapitein citeert, “ieder zijn/haar smaak vindt, door verschillende keukens uit diverse wereldhoeken te combineren”. Goh,...
Read more »

Konak

( website ) Konak is de opvolger van het ter ziele gegane Brasserie Belvédère. Iets wat Captain Critic al vernomen had via de lokale media, maar wat je ook nog kan afleiden uit de luifels, waar nog in grote letters de naam van het vorige etablissement op vermeld staat. Een detective van het niveau Poirot, Maigret of Sherlock Holmes moet je daar dus niet voor zijn, een detective van het niveau Witse zal in dit geval reeds volstaan. Over de architecturale kwaliteiten van het pand gelegen aan een rondpunt in Destelbergen zal de kapitein niet flauw doen: het betreft een lelijk pand aan een lelijk rondpunt. De uitbaters van Konak moeten toch enige vorm van commercieel succes genieten in een niet nader gespecifieerde branche: dat valt toch op te maken uit het groot aantal plekken op de parking dat wordt ingenomen door felgekleurde patserbakken. Mét gepersonaliseerde nummerplaat, uiteraard. Wat is een patserbak immers zonder gepersonaliseerde nummer...
Read more »

Commotie

( website ) Na twee eerdere pop-ups in Kortrijk en Gent, besloten chef Thomas Gellynck en sommelier Lara De Vlieger om een permanente locatie te openen in Sint-Amandsberg, recht in de achtertuin van Captain Critic nog wel. De locatie is zonder meer prachtig, met veel Japanse invloeden (wabi sabi, weet u wel) en een inrichting en open keuken die wat doet denken aan het veelgeprezen Florilège in Tokio en - dichter bij huis - het simpelweg onnavolgbare Chambre Séparée . Vergelijkingen die meteen al torenhoge verwachtingen scheppen, dat sowieso.   Een tip: als je bij Commotie dineert, kom dan met maximaal twee (of gewoon alleen, als u nóg asocialer zou zijn dan de kapitein). Dan kan je plaats nemen aan de ‘bar’ met uitstekend zicht op de prachtige open keuken, sowieso een meerwaarde voor een perfecte avond.   Bij het aperitief (een negroni) wordt er gestart met een kwintet heerlijke amuses: een stevig shot wortelsap; dan fijne wortel en okkernoot met geitenyoghu...
Read more »

Pastoor

( website ) Pastoor is een atypisch restaurant in de pastorij naast de kerk Theresia van het Kind Jezus in de buurt van de Brugse Poort. Atypisch in die zin dat er slechts gereserveerd kan worden voor één gezelschap per avond, en dat voor een groep van minimaal 8 en maximaal 12 personen, 4 avonden per maand. Er wordt steeds een vast seizoensgebonden menu aangeboden met optioneel aangepaste wijnen. De eetzaal - met prachtig uitzicht op de aangrenzende kerk - is modern maar toch huiselijk ingericht: veel glas, een houtkachel die de hele avond aardig werk moet verrichten en één lange smalle tafel met zicht op de open keuken vlakbij. Deze avond is er assistentie voorzien, maar doorgaans doet de uitbater zelf blijkbaar alles in zijn eentje. De uitbater die we voor het gemak verder maar ‘de pastoor’ zullen noemen, zo noemt hij zichzelf trouwens ook consequent - de kapitein is niet de enige met een alter ego. Op een krijtbord buiten wordt Captain ...
Read more »