De Pastorie

(website)

De Pastorie is een stijlvolle voormalige pastoorswoning uit 1765 (!) in Zevergem, deelgemeente van Nazareth-De Pinte. Vandaag de dag zal je er - gelukkig - geen ronddwalende pastoors meer aantreffen, maar wel een gastronomisch restaurant. Een stap in de juiste richting, dat op zijn minst.

 

In het interieur vind je veel authentieke elementen terug, zoals muurschilderingen, moulures en lusters. De kok, die is gelukkig niet authentiek, maar nam enkele jaren geleden de zaak over. Best wel indrukwekkend is dat de man helemaal alleen in de keuken staat, en dat met toch een twintigtal couverts op deze weekendavond.

 

 

 

Er wordt van start gegaan met drie amuses: een smakelijk kroketje van Ibérico, fijngesneden pastrami en een minder doordeweekse versie van kroepoek. Een mooie manier om het menu mee te beginnen. Dat menu bestaat trouwens steevast uit zeven vaste gangen. Aanpassingen zijn zo goed als niet mogelijk.

 

De eerste gang is fris en licht: knolselder met appel, geitenkaas en zwarte look. Gevolgd door de vollere smaken van gerookte paling met ajuin, prei en radijs. Tweemaal een verzorgde presentatie en tweemaal door de chef zelf aan tafel gebracht, hoewel de man zoals gezegd dus helemaal alleen in zijn keuken staat.
 

 

Daarna gaan we de Aziatische toer op met skrei met seroendeng (een Indonesische smaakmaker), portobello en tom kha kai. Zoals alles in de Thaise en Indonesische keuken is dit gerecht een klein smaakbommetje. Het gerecht daarna (buikspek met linzen, savooikool en miso) is dat eigenlijk evenzeer. Daar zal de Japanse miso niet vreemd aan zijn.

 

Het hoofdgerecht is een stuk klassieker: eend met wortel, polenta en bloedsinaas. Een mooi rosé gebakken en best uit de kluiten gewassen stuk eendenborst met een lekker sausje en klassieke sides. Op de smaak weinig aan te merken maar wel wat op de eerder lange wachttijden tussen de verschillende gangen. Misschien zou het toch aan te raden zijn om iemand extra aan te nemen in de keuken of een gang of twee te schrappen in het menu, om de workload wat binnen de perken te houden.

 

 

 

De desserts zijn platte kaas met olijfolie en peper, en vijg met witte chocolade en pistache. Daarna ook nog nougat, marshmallow en praline van zwarte chocolade als gourmandises. Geslaagde afsluiters van een smakelijk menu in een mooie setting, met de enige opmerking dat de wachttijden tussen de verschillende gangen dus wel wat te lang opliepen. Voor de rest echter geen klachten. Iets wat ongetwijfeld anders was in de tijd toen hier nog pastoors rondliepen. Vraag dat maar aan Rik Devillé.