Captain Critic

( website ) Septimo is één van de vele brasseries die Lochristi-Dorp rijk is. Nu is het eigen aan een brasserie dat de ene het al wat langer uithoudt dan de andere. Septimo is een relatief recente aanwinst, benieuwd of het deze zaak lukt om toch minstens enkele verjaardagen te vieren.      De zaak is verzorgd ingericht met veel pastelkleuren, wat groen en een wand behangpapier die recht uit The White Lotus lijkt te komen. Captain Critic gaat van start met een Aperol Spritz (dat gebeurt al eens als er geen Negroni’s op de kaart staan) en krijgt daarbij een eenvoudig maar smakelijk gevuld eitje. Zijn Aperol Spritz kan de kapitein trouwens handig opdrinken met een herbruikbaar hard plastic rietje. Na het wegkijken van de genocide in Gaza is dat toch hetgeen Captain Critic de Europese Unie het meest verwijt: dat we massaal kartonnen rietjes zijn moeten beginnen gebruiken. Want ja: wie drinkt er zijn cocktails nu niet graag met behulp van een vies vochtig papje?   ...

( website ) In een mooi historisch pand (en die zijn zeldzaam in Lochristi) vind je restaurant LaValérie, uitgebaat door een dame die Valérie heet. ‘Britney’ zou belachelijk geweest zijn. ‘Britney’ zou altij́d belachelijk geweest zijn. Bij LaValérie kan je terecht voor ontbijt en lunch, en het is voor dat laatste dat men Captain Critic hier vandaag aantreft. Dat het nog maar lunchtijd is zou de kapitein er eventueel van kunnen weerhouden om een Negroni te bestellen als aperitief, maar niets daarvan: de koning van de cocktails smaakt op elk moment van de dag.   Op de lunchkaart toast, croques en salades maar vooral: een selectie all time classics. Denk aan lasagne, spaghetti, kaas- en garnaalkroketten of stoverij. Stuk voor stuk valabele opties, maar Captain Critic gaat toch voor de verse vol-au-vent met sla en frietjes.   De vol-au-vent wordt proper gepresenteerd in een apart kommetje. Op het eerste gezicht misschien wat klein, maar dat blijkt na nader onderzoek slec...

( website ) Il Gusto is een Italiaans, familiegerund restaurant dat intussen toch al even meedraait in Lochristi. Iets wat altijd een goed teken is. De uitbaters zijn bovendien ook zo vriendelijk geweest om hun zaak te voorzien van méér dan voldoende Italiaanse clichés. Denk aan ingekaderde foto’s van de toren van Pisa of het Colosseum in Rome. Heerlijk.  Bij zijn aperitief - Punt e Mes, een Italiaanse rode vermouth - krijgt Captain Critic een lekkere, simpele bruschetta. Stokbrood, tomaat, look, oregano en olijfolie: what’s not to like?    De pizza-oven staat midden in het restaurant, en toch opteert de kapitein niet voor een pizza maar wel voor een pasta. Een tagliatelle bolognese om precies te zijn. Elke zichzelf respecterende Italiaan (en zo zijn er nogal wat) zal je maar al te graag en ongetwijfeld driftig gesticulerend vertellen dat een bolognesesaus volgens de regels van de kunst altijd met tagliatelle geserveerd dient te worden, en niet met spaghetti....

( website ) In een intussen behoorlijk ver verleden ging Captain Critic al ’s langs bij de oorspronkelijke Tokyo Sushi , in het centrum van Gent. Sinds enkele jaren vind je ook een tweede vestiging, in Lochristi. Waar die eerste vestiging vereerd werd met een bezoek van de kapitein in persoon, moet de tweede het stellen met een afhaalversie. Maar ook dat is uiteraard een eer.   Als voorgerecht wekt het gerecht ‘potato shrimp’ best wel wat nieuwsgierigheid bij Captain Critic. En meer dan nieuwsgierigheid gecombineerd met honger is er niet nodig om die potato shrimp dan ook toe te voegen aan zijn bestelling. Spijt heeft de kapitein daar zeker niet van: zes scampi’s gewikkeld in een jasje van aardappelslierten en dan gefrituurd. Misschien niet het meest authentiek Japanse gerecht, maar toch: what’s not to like?     Bij een sushirestaurant bestel je … euh ja: sushi, en Captain Critic gaat voor een combo. De grote Tokyo mix om exact te zijn, die bestaat uit een selectie va...

( website ) Bistrorant. Zo noemt L’Autre Côté in het landelijke Beervelde zichzelf. Captain Critic moet toegeven dat hij niet meteen laaiend enthousiast is over die term, maar zelfs in die wetenschap is ‘bistrorant’ nu ook weer niet zó enorm vergezocht voor het concept dat L’Autre Côté uitgedacht heeft. Net iets te verfijnd voor een bistro, net niet verfijnd genoeg voor een (chiquer) restaurant.    In de zaal is het aangenaam zitten en de kapitein laat - ja, voor de zoveelste keer - een Negroni aanrukken. Je zou haast gaan denken dat Captain Critic een man van gewoontes is. Bij zijn aperitief worden enkele krokante toastjes met een potje vismousse geserveerd. Eenvoudig maar lekker.   Om van start te gaan opteert de kapitein niet voor één van de ‘echte’ voorgerechten, maar wel voor een sharing dish: de soft taco’s met gelakte kip, guacamole en zure room. Die taco’s zijn geslaagd: verse ingrediënten en een combinatie van frisse (limoen, bieslook) en volle (avocado, zur...

( website ) Het gebouw waar nu ristorante Villa Lucia een thuis wist te vinden, heeft al een hele historie achter de rug. Vroeger was er een typisch Vlaamse brasserie gevestigd, een Turks grillrestaurant waarvan de keuken (toch geen onbelangrijk onderdeel van het gemiddelde restaurant) niet zo heel erg lang geleden helemaal afbrandde én - Captain Critic heeft het van welingelichte bronnen die het veel beter kunnen weten dan hijzelf - in een verder verleden zelfs een soort rendez-vous-huis, zeg maar gerust: een bordeel. Het zijn geen meisjes van plezier die Villa Lucia runnen, wel drie forse Italiaanse mannen op leeftijd. Het is maar waar uw voorkeur naar uit gaat. De keuken is naar verluid geïnspireerd op die van la nonna, ook Lucia genoemd. En een keuken die gebaseerd is op die van een Italiaans grootmoedertje, dat is altijd een goed teken. Wie de kapitein niet op zijn woord gelooft (shame on you, trouwens), moet maar ’s een avond het Pasta Grannies-Youtubekanaal bingen.  ...

( website ) Restaurant OX’E in Lochristi is de opvolger van restaurant Fleur de Lys , dat zelf al de opvolger was van restaurant Leys. Om het overzichtelijk te houden is de chef wel dezelfde gebleven: Xavier Leys, die in het nieuwe OX’E vooral verfijnde versies van Frans-Belgische klassiekers op tafel wil brengen. Dat ondernemer Ronny Deschacht investeerde in het pand, valt op: bij de renovatie zijn duidelijk kosten noch moeite gespaard. De naam OX’E verwijst trouwens naar de drie zonen van Deschacht, de ene al wat bekender dan de andere: Xavier, Edward en Olivier (die laatste vooral vermaard door zijn jaren als linksachter bij het grote SV Zulte Waregem).  OX’E is ook een bar, maar Captain Critic moet toegeven dat dat niet heel erg opvalt. Het bargedeelte is volledig leeg, gelukkig in tegenstelling tot het restaurant. Het is zeker aangenaam zitten in dat restaurantgedeelte, waar je zicht hebt op de open keuken inclusief koelkasten met runderkarkassen die hangen te rijpen. Voo...

( website ) Neen, bij restaurant Carpaccio in Lochristi staat er geen echte Italiaan pizza’s te bereiden. De pizzabakker is een gewone Vlaming zoals u en ik. Is dat een probleem? Neen, hoegenaamd niet. Captain Critic vergeeft de Vlaamse pizzabakker in kwestie maar al te graag dit onmiskenbaar geval van cultural appropriation. Moet je geboren zijn in de laars om een schijf deeg in een pizzaoven te kunnen schuiven? Neen toch. Of beter: let’s find out, shall we. De kapitein gaat van start met een Rosso Antico rode vermouth, waarbij een bordje zwarte en groene olijven geserveerd wordt, net als een kommetje kleine grissini. Er staan best veel pasta- en vleesgerechten op de kaart, maar Carpaccio lijkt in de eerste plaats vooral een pizzeria te zijn. Dat merk je aan de behoorlijk authentieke steenoven waarin de pizza’s bereid worden én aan het aantal klanten dat een pizza komt afhalen.    Een pizza it is, then. En voor één keer gaat Captain Critic voor een pizza die hi...