Captain Critic

( website ) Hotel de Lourdes is ietwat van een instituut in de Gentse deelgemeente Oostakker, tevens de plek waar Captain Critic nagenoeg zijn volledige jeugd heeft doorgebracht. In Oostakker, voor alle duidelijkheid. Niet in Hotel de Lourdes. Dat Hotel de Lourdes bestaat al sinds 1876 en moet daarmee dus één van de oudste restaurants van het Gentse zijn. Gelegen vlak naast de grot én de basiliek van Oostakker-Lourdes, waar sinds eind negentiende eeuw hordes katholieken aan- en afgevoerd worden om te bidden voor vanalles en nog wat. En wie komt bidden aan de grot van Oostakker-Lourdes, die gaat op zijn minst een pannenkoek gaan eten in Hotel de Lourdes. Zo zijn ze wel, die katholieken.    Je kan echter voor veel meer dan pannenkoeken bij Hotel de Lourdes terecht. Er wordt ’s middags ook een uitgebreid menu en à la carte aangeboden. Iets wat Captain Critic toch ook ’s moet gedaan hebben, born and raised in Oostakker als hij is. Hij gaat alvast van start met een lekk...

( website ) The Cave (de naam doet wat denken aan een dancing uit de jaren negentig) is een eetcafé dat gerund wordt door dezelfde uitbaters als de vlak ernaast gelegen frituur Het Smulhoekje. De vrouwelijke helft van het koppel staat in het eetcafé, de mannelijke helft neemt de frituur voor zijn rekening.  Interieurprijzen zal The Cave niet meteen winnen. Het felgekleurde en -verlichte aquarium gevuld met tropische dan wel subtropische vissen en de schreeuwerige flipperkasten zijn dan misschien een eyecatcher voor als je hier met jonge kinderen komt, voor Captain Critic zelf zijn het elementen die gerust achterwege mochten blijven.  De kaart is uitgebreid, zeg maar reusachtig. Broodjes, panini’s, salades, croques, pasta’s, burgers en classics als stoverij, vol-au-vent en balletjes in tomatensaus. Daarbovenop kan je in het eetcafé ook gewoon nog ’s alles bestellen dat je naast de deur bij de frituur kan krijgen.  ...

( website ) Aah, de Colmar … Iedereen die binnen een straal van enkele kilometers van een Colmar-restaurant woont, is er wel ’s geweest. En als je kinderen hebt (of beter: nog een kind bent), dan ben je er zeker al méérmaals geweest. Met een kinderspeelhoek en een TV scoort Colmar steevast hoog op de ranking van meest kindvriendelijke restaurants. Dat die kinderen zich daar ook een indigestie vreten laten we maar even buiten beschouwing. Fun fact: Colmar is een Belgische restaurantketen, opgericht door het familiebedrijf Dossche. Een familiebedrijf dat startte in de meststoffenhandel. Ja, meststoffen. Het is maar dat u het weet, volgende keer dat u een bezoek brengt aan uw plaatselijke Colmar.  Hoe dan ook: Sint-Denijs-Westrem was eind jaren zeventig de eerste vestiging van de op Amerikaanse leest geschoeide Colmar grill- en buffetrestaurants. Het is echter de vestiging in Oostakker die Captain Critic als kind op regelmatige basis frequenteerde en dat vandaag de dag af...

( website ) Volledige menu’s afhalen bij restaurants om die dan thuis zelf te bereiden/op te warmen, is intussen gelukkig nog maar een verre herinnering aan die donkere corona-periode. Er gaat toch niets boven een écht restaurantbezoek ter plekke. Enkel met kerst maakt Captain Critic graag nog ’s een uitzondering. En deze keer is dat voor brasserie Mathise in Oostakker. Het is dan ook toepasselijk dat Mathise net opende in volle coronacrisis. Cateraar ‘Chez Vous Catering’ verhuisde in 2020 naar een nieuwe locatie op Oostakkerdorp, maar veel cateringopdrachten zaten er dat jaar niet in. Vandaar de beslissing om op dezelfde locatie ook een restaurant te openen, wat dan brasserie Mathise werd.  Vóór Mathise was op dezelfde plek een feestzaal gevestigd (‘Flapuit’ genaamd, als u het per se wil weten). Het is dus niet zo verrassend dat de locatie niet meteen de meest gezellige is voor een brasserie, daarvoor doet alles nog wat te veel denken aan een typische dorpsfeestzaal ...

( website ) In Oostakker, de glimmende parel onder de Gentse deelgemeenten, vind je sinds kort een echte Amerikaanse diner terug. Jawel, inclusief neon verlichting, dinner booths met rode lederen zetels en Marilyn Monroe/Elvis Presley-memorabilia. All things USA dus. Maar laat ons eerlijk zijn: wanneer je een Amerikaanse diner opent, dan is er best ook geen sprake van halfslachtigheid. Dan ga je gewoon all the way. En ja, dan gebeurt het al eens dat je een roze Volvo-cabriolet in je bar inwerkt.   Uiteraard is ook de kaart volledig op Amerikaanse leest geschoeid. Denk nachos, corndogs, pulled pork, milkshakes en een hele hoop burgers. Enkel de buitenkant van het gebouw is wel voor de volle 100% door en door Vlaams, afgezien dan van de stars & stripes die trots boven de inkom hangen te wapperen. Eens plaatsgenomen in zijn booth, krijgt Captain Critic een mandje chips voorgeschoteld en bestelt hij als aperitief een Manhattan Martini (bourbon, vermouth, bitters), geserv...

( website ) Aah, de Lunch Garden. Captain Critic geeft toe dat het - op die ene keer langs de snelweg op terugkeer van reis - járen, zelfs meer dan een decennium geleden is dat hij een vestiging van Lunch Garden bezocht heeft. En dat terwijl hij er vroeger als kind zoveel lunchmomenten heeft doorgebracht. De kapitein bewandelt inmiddels andere culinaire paden, maar moet toch toegeven dat Lunch Garden voor eeuwig en altijd verbonden zal blijven met een zeker gevoel van nostalgie. Iets wat nooit meer zal weggaan. Dus waarom niet nog eens een bezoek brengen? Captain Critic heeft een inmiddels tweejarige peuter rondlopen (zijn eigen peuter hoor, vooraleer u Child Focus belt) en dat is een perfect excuus om zich nog ’s in een Lunch Garden te laten zien. In dit geval de vestiging in Oostakker, alwaar het personeel vanzelfsprekend de gepatenteerde Lunch Garden-mix van desinteresse, gelatenheid en lichte chagrijnigheid vertoont. Hoort er allemaal bij.   Het cliënteel bestaat uit...

( website ) La Lanterna is een relatief nieuw Italiaans restaurant in Oostakker. Zonder rekening te houden met wat er op het bord zal komen kan Captain Critic alvast stellen dat er met het interieur geen prijzen gewonnen zullen worden. Wat op het eerste gezicht een grijze bakstenen muur lijkt, is bij nadere inspectie een behangpapier met een grijze bakstenenprint. Behangpapier dat dan ook nog ’s niet al te degelijk aan de muur bevestigd werd. Voor ontwerpers van zulk behangpapier zouden er VN-tribunalen moeten bestaan. Het restaurant is verder zeer minimalistisch (eufemisme voor ‘kaal’) gedecoreerd. Het lijkt alsof men zeer bewust de aandacht op het grijzebakstenenbehangpapier wil vestigen. Smaken verschillen. De kapitein laat het zich verder niet deren en neemt als aperitief een Aperol spritz, de gekende Italiaanse cocktail met Aperol, prosecco en sinaasappel. De spritz is zoals die hoort te zijn: licht bitter, licht zoet en...

( website ) In lockdowntijden zoekt een mens bezigheden, ook Captain Critic. In normale omstandigheden recenseert de kapitein geen fastfood-burgerketens, maar zou u dit normale omstandigheden noemen? Neen? Welaan dan. Onder het motto ‘half werk is geen werk’ maakt de kapitein er meteen maar een trilogie van, waarbij de drie grootste burgerketens van het land onder de loep genomen worden. Deel 1 van Captain Critic’s Corona Lockdown Fastfood Trilogie is vaderlandse trots Quick, meer bepaald de vestiging in Oostakker. Wanneer het op ketens als Quick aankomt, verkiest de kapitein sowieso de take-away versie boven het restaurant ter plekke. Niet onlogisch, of eet u graag ergens waar de zolen van uw schoenen aan de grond blijven plakken, uw ellebogen uitglijden op de vettige tafels en u zo nu en dan een met snot, spuug en - als u écht pech heeft - braaksel besmeurde bal uit het ballenbad tegen uw gezicht krijgt. Neen, dan liever een do...