Patatclub

Het is alom geweten: Captain Critic doet niet aan reviews van frituren. Niet omdat een frituur niet goed genoeg zou zijn voor de kapitein, absoluut niet. Neen, een frituur is iets geheel uniek, en past niet echt binnen de quoteringen die Captain Critic doorgaans aan restaurants uitdeelt. 


Waarom dan nu wel een frituur? Wel, Patatclub in Destelbergen noemt zichzelf naast frituur ook eethuis, waar best wel wat verse gerechten op het menu staan zoals stoverij, vol-au-vent, balletjes in tomatensaus en zelfs biefstuk. Dat laatste is vooral te wijten aan het feit dat de oprichter van Patatclub een zoon van een slager is en zijn vlees dus ook gewoon rechtstreeks bij zijn vader gaat halen. Bij Slagerij Martin meer bepaald, eveneens in Destelbergen. Dan kan je er wel van uitgaan dat het vlees kwaliteit zal zijn.
 

Met dat laatste in gedachten gaat de kapitein dus vol vertrouwen voor een steak van de heup, met daarbij béarnaisesaus, een medium friet, mayonaise, een Omer en - om de illusie van gezond te wekken - een vers slaatje on the side.
 

Het is heel druk in de zaak, maar lang moet Captain Critic niet wachten op zijn bestelling, waarvan hij buiten kan genieten op het best wel aangename terras. De steak is botermals en zoals gevraagd mooi saignant gebakken. Een ietsje meer aangekorst had echter gemogen, maar het belangrijkste - de cuisson - is wel perfect. De béarnaise is goed warm en de portie meer dan voldoende. De kapitein kan er nog wat frieten in duwen ook.
 

Van frieten gesproken: Patatclub mocht zich enkele jaren geleden in Het Nieuwsblad kronen tot ‘Beste Frituur van de provincie Oost-Vlaanderen’. Dan mag je dus wel wat verwachten op het vlak van het gele goud. En ja, op de frieten is absoluut niets aan te merken. Mooi goudgeel gebakken, krokant, niet te vettig en zacht vanbinnen. De side salad met tomaat, sla, komkommer, wortel, ajuin, scheutjes en dressing is kraakvers. Daar valt dus niets op aan te merken. 
 
 
De enige aanrader die Captain Critic nog zou kunnen hebben is om een paar dessertjes aan de kaart toe te voegen (een chocomousse alleen zou bijvoorbeeld al volstaan). In een frituur verwacht je geen nagerechten, maar in een eethuis mag dat wel. De kapitein moet zich dan maar tevreden stellen met een Schwarze Johannisbeere Geschmack-snoepje van aan de toog. Kijk, soms volstaat dat.

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Pita Pantera

Keyaki

Konak

Commotie

Pastoor