Posts

Posts uit 2018 weergeven

Keyaki

Afbeelding
(website)
Restaurant Keyaki in Destelbergen behoort tot het soort etablissementen dat Captain Critic graag groepeert onder de verzamelnaam ‘wokrestaurants’. Met wokken heeft de kapitein geen probleem, uiteraard niet, maar vreemd genoeg wordt er in ‘wokrestaurants’ ostentatief en als per definitie nooit écht gewokt. Wokken staat niet gelijk aan een hoop ingrediënten een halve minuut in een grote bak kokend water kieperen om diezelfde ingrediënten, eens gekookt, nog snel even in een hete wokpan te gooien, gewoon om het vocht er even uit te bakken. Elke echte Aziatische chef draait er zich bij om in het graf. Gesteld dat hij al dood is natuurlijk.


Uit zelfbehoud kiest Captain Critic er bij zijn bezoek aan Keyaki dus bewust voor om vooral niets ‘gewokt’ te eten. En dat blijkt geen al te moeilijke opgave, aangezien bij Keyaki, en de kapitein citeert, “ieder zijn/haar smaak vindt, door verschillende keukens uit diverse wereldhoeken te combineren”. Goh, gelukkig maar, klinkt dat even veelbel…

De Gouden Klok

Afbeelding
(website)
De Gouden Klok bestaat al sinds 1985, is daarmee ouder dan Captain Critic zelve, maar is in Gent toch een behoorlijk goed bewaard geheim gebleven. Gelegen in een mooi art nouveau herenhuis (anno 1926) kan je in het restaurant terecht voor een lunch of diner, maar ook voor feesten en recepties. Via de privé-parking achteraan wandel je door de ruime stadstuin naar de achterdeur van het restaurant, waar je kan aanbellen om binnengelaten te worden.


Eens binnen keer je terug in de tijd: reusachtige kroonluchters, donkere houten lambriseringen, klassiek gedekte tafels met grote witte tafellakens en zilveren bestek, deuren met brandglasramen, weelderige bloemstukken, schilderijen, behangpapier met kleurrijke motieven … Alles perfect in orde en piekfijn verzorgd.


Op de website van het restaurant kan je al het een en ander lezen over De Gouden Klok en chef Marino Raffaele. ‘Lid van de orde der 33 Meesterkoks van België, compagnon de la Toque Blanche, ridder van de erewacht van de st…

Patyntje

Afbeelding
(website)
Restaurant Patyntje, gelegen aan de Leie, opende de deuren eind de jaren twintig van vorige eeuw, 1928 om exact te zijn. Dat een restaurant het zo lang trekt (om u een idee te geven: zélfs Marc Eyskens was in 1928 nog niet geboren!), is niet minder dan uitzonderlijk te noemen. Het restaurant heeft dan ook een aantal troeven, zoals de mooie villa in koloniale stijl, en dan vooral het terras met zicht op de Leie. Je moet er dan wel de Gordunakaai bij nemen, die nog tussen het restaurant en de rivier in ligt.


Het is op het (verwarmde) terras dat Captain Critic op een mooie maar niet al te warme septemberavond plaatsneemt. De bediening is er al snel bij om de bestelling voor een aperitief op te nemen en de kaart te brengen. Die kaart is gevuld met klassiekers, en zelfs met ietwat vergeten gerechten als tutjespap, kalfslever en kalfsniertjes. De kapitein opteert voor kroketten van kalfszwezeriken met tartaar als voorgerecht, en vol-au-vent van Mechelse koekoek als hoofdgerecht.


B…

Paul's Boutique Gent

Afbeelding
(website)
Paul’s Boutique Gent is de eerste vestiging van de steeds succesvoller wordende keten van Paul’s Boutique-restaurants, die voor het eerst het levenslicht zagen in het verre Kortrijk. Ook al is Captain Critic hier al eerder geweest, een review schreef hij nog niet over Paul’s Boutique Gent (wel over zustervestiging Paul’s Boutique Gent Station).


Het is 12u ’s middags wanneer de kapitein de zaak binnenwandelt, en dat blijkt een uitstekende keuze geweest te zijn, want nauwelijks een kwartier later staat er al een behoorlijke rij aan te schuiven om een bestelling te plaatsen en zijn alle tafeltjes volledig ingenomen. De kapitein kan zijn bestelling echter vlot doorgeven, zonder te hoeven wachten.


Ook al staan er nog een klein aantal andere dingen op de kaart, waar het bij Paul’s Boutique allemaal om draait, zijn uiteraard de burgers. En dat zijn er in totaal maar liefst 37 (!) verschillende; beef, kip, vis en veggie opgeteld. Je zou denken dat Captain Critic even de tijd nodig …

Villa Anamma

Afbeelding
(website)
Villa Anamma is een project van de door vrijwilligers beheerde vzw Anamma, in Sint-Amandsberg en omstreken bekend van de organisatie van het gratis Copacobana-festival. Anamma heeft voor haar restaurant de intrek genomen in het mooie Kasteel Carelshof, dat tot voor kort vooral gebruikt werd voor feesten en recepties (zo ook, weet Captain Critic uit zéér welingelichte bron, trouwrecepties).


Bij Villa Anamma kan je op zondag terecht voor ontbijt en van woensdag tot en met zaterdag voor lunch en diner. Op woensdag en zaterdag kan je zelfs een picknickmand reserveren om dan te plunderen in de tuin achter het kasteel.


Het is een niet onaangename zomeravond, dus neemt de kapitein plaats op het buitenterras, waar het gezellig zitten is. Het principe is sharing is caring, waarbij verschillende gerechten door de tafelgenoten gedeeld kunnen worden, een principe waar Captain Critic wel liefhebber van is. Zo kan je zonder je helemaal vol te proppen toch proeven van zoveel mogelijk gere…

Lokaal

Afbeelding
(website)
Lokaal is een theebar/eethuis in de Brabantdam, waar lokale en gezonde gerechten geserveerd worden. Het menu zou geregeld veranderen, naargelang de oogst die de uitbater elke week kan binnenhalen. Seizoensgebonden, bio en vegetarisch (veganistisch zelfs) zijn de trefwoorden.


De inrichting van Lokaal valt te omschrijven als studentikoos, wat alternatief en (gemaakt) rommelig: een ingewerkte kast met een platenspeler en vinylplaten, wat gezelschapsspelletjes, grappige foto’s en postkaarten aan de muren en kleine tafeltjes met niet bij elkaar passende stoelen. Een geheel dat voor een huiselijke en warme sfeer zorgt.


Veel meer dan een soep, een salade, een quiche, een gratin en een burger (jawel, de greatest hits collectie van elke vegetarische zaak) staat er niet op het menubord, maar in een klein eethuis als dit hoeft dat ook niet echt.


Captain Critic gaat alvast goed van start met een Saison Dupont biologisch biertje, waarna hij opteert voor de ‘Bliki Burger’, wat uit navraag…

't Boerenhof

Afbeelding
(website)
Restaurant en feestzaal ’t Boerenhof in Oostakker werd een aantal jaar geleden overgenomen door Edin Ramcic en diens echtgenote. Jaja, dé Edin Ramcic, in de jaren negentig goed voor bijna 200 wedstrijden in het blauw-witte shirt van KAA Gent. Voor de jongere generatie die de Gantoise enkel als topploeg gekend heeft, én voor de successupporters die pas voor AA Gent zijn beginnen supporteren nadat er prijzen gepakt werden (jullie weten wie jullie zijn): de jaren negentig was een minder fleurige periode in het bestaan van de Buffalo’s. Er was toen al sprake van een geslaagd jaar wanneer de club het seizoen kon afsluiten op een achtste plek, het faillissement nipt kon vermijden en de derby tegen de prutsers van Sporting Lokeren gewonnen werd. Winnen tegen (de prutsers van) Club Brugge was toen nog een behoorlijk verre droom.


Edin Ramcic was echter een lichtpunt in die periode: een sobere maar secure Bosnische verdediger van wie Captain Critic durft beweren dat hij ook vandaag zi…

Brasserie Sebastiaan

Afbeelding
(website)
Het is geen al te warme avond wanneer Captain Critic een bezoek brengt aan Brasserie Sebastiaan in Lochristi, maar wanneer hij het restaurant binnenwandelt, merkt de kapitein dat het er binnen toch behoorlijk zwoel en drukkend is. De ober brengt al snel de kaart, die de kapitein rustig kan bestuderen terwijl hij wat acclimatiseert. De kaart bevat veel oertypische brasserieklassiekers en is voor de helft gevuld met advertenties van de plaatselijke middenstand: aannemers, autogarages, lingeriewinkels en elektriciens, maar bijvoorbeeld ook ‘Ruimingswerken Vanderper Luc’, dat zich toespitst op het reinigen en ontstoppen van alle putten en leidingen, met op de pagina daarnaast dan de wijnkaart. Het is eens iets anders.


Brasserie Sebastiaan gaat er prat op dat alles huisgemaakt is, uit liefde voor het vak, iets wat alleen maar aangemoedigd kan worden. Of het gefrituurde loempiaatje met zoetzure saus, dat als aperitiefhapje geboden wordt bij Captain Critic’s glas cava, echter volle…

De Superette RTT

Afbeelding
(website)
De Superette RTT bij de oude Belgacomtoren is één van de vele Gentse initiatieven van topchef Kobe Desramaults en het kleine broertje van De Superette in de Guldenspoorstraat. ‘RTT’ verwijst naar de vroegere naam van Belgacom (nu Proximus), toen de dieren nog spraken en de meeste West-Vlamingen nog gewoon in West-Vlaanderen woonden. Intussen is er veel veranderd. De dieren zijn gestopt met spreken (met uitzondering van de daniëltermont, een rood padachtig wezen dat zich uitsluitend voedt met kreeft, kaviaar en champagne, en dat naar het schijnt af en toe een verstaanbare zin weet uit te stoten) en de barbaarse invasie van Gent vanuit West-Vlaanderen lijkt niet meer af te stoppen. Wanneer er zich tussen die inwijkelingen uit het westen echter culinaire genieën bevinden als Kobe Desramaults, kan Captain Critic daar best mee leven.


De Vitrine (in de Brabantdam) is intussen al even gesloten, maar De Superette is springlevend en in de Belgacomtoren heeft Desramaults met Chambre …

Brasserie Boulevard

Afbeelding
(website)
Een verwaarloosd pand langs de Kortrijksesteenweg in Sint-Martens-Latem werd enkele jaren geleden na een grondige renovatie omgevormd tot Brasserie Boulevard. De make-over kan in ieder geval geslaagd genoemd worden: de zaal geeft een ruime indruk en baadt in het licht. Ook de lichte houten balken onder het dak zorgen voor een mooie touch.

Op de kaart staan enkele typische brasserieklassiekers, maar ook gerechten die iets ‘avontuurlijker’ zijn. De zaakvoerder van Boulevard, Thomas Schmidt, werkte 8 jaar in de zaal van Hof van Cleve. Dat hij daar wel wat bruikbare ervaring zal opgedaan hebben, is hoogstwaarschijnlijk een understatement.

Op een warme lenteavond is een gin tonic, vergezeld van een krokantje met een basilicumdip, een ideale manier om van start te gaan. Onder het motto ‘sharing is caring’ opteert Captain Critic voor een aantal hapjes die met de tafel gedeeld kunnen worden. ‘Sharing is caring’, uiteraard voor zover de kapitein bij elk bord minstens de hoeveelhei…